درست کردن سمنو برای سفره هفت سین - وبلاگ حسابی

به گزارش وبلاگ حسابی، درست کردن سمنو برای سفره هفت سین کار زمان بر و پرحوصله ای است. برای درست کردن سمنو برای سفره هفت سین با ما همراه باشید.

درست کردن سمنو برای سفره هفت سین

بیاین دست به کار بشیم و اولین سین از هفت سین سفره نوروزی رو با هم بپزیم. سمنوی مغذی و خوشمزه و البته زمان بر. مواد لازمش فقط و فقط گندمه و آرد گندم و کلی حوصله. سمنو در واقع یه حلوای شیرین کشدار محسوب می شه که شیرینیش فقط از جوانه گندم به دست میاد. چطوری؟ خب توی جوانه گندم آنزیمی وجود داره که محلول نشاسته رو توی حرارت بالای 80 درجه سانتی گراد به قند تبدیل می کنه. به همین سادگی. عملیات سمنو پزی رو باید از درست کردن جوانه گندم و دریافت شیره ش آغاز کنید. اگر دوست دارید سمنوپزی رو یاد بگیرید یادتون باشه که به ازای هر مقدار گندمی که می ذارید جوانه بزنه باید سه برابرش آرد بهره ببرید. مثلا برای یک کیلوگرم گندم حدود سه کیلوگرم آرد مصرف می شه. پس اگر اولین باره که می خواید سمنو درست کنید با مقدار کمی آغاز کنید که حجم زیادش موقع پخت خسته تون نکنه.

مرحله اول:

باید گندم ها رو خوب پاک کنیم و دونه های شکسته رو جدا کنیم. بعد با آب سرد می شوپیم و دو روز می ذاریم تا خوب خیس بخورن. یادتون باشه ارتفاع گندم توی ظرف کمتر از هشت سانتیمتر باشه و روزی دو بار آب ظرف رو عوض کنید که ترش نشه و بو نگیره. محل نگهداری ظرف هم جایی دور از نور مستقیم خورشید باشه و خیلی سرد یا خیلی گرم هم نباشه.

مرحله دوم:

روز سوم گندم ها رو می ریزیم توی آبکش. اگر دقت کنید احتمالا تو این مرحله جوانه های خیلی ریز رو روی گندم ها می بینید. تو مرحله بعد یه پارچه نخی تمیز می آریم و گندم ها رو توش می پیچیم. پارچه باید کمی نمناک باشه ولی خیلی خیس نباشه. بعد اون رو توی یک کیسه پلاستیکی عظیم قرار می دیم و می ذاریم تا یکی دو روز بمونه. البته روزی چند بار گندم ها رو باز کنید و مقدار کمی آب به اون ها بپاشید که خشک نشن. تو این دوره هم گندم ها رو توی محیطی دور از نور و در دمای معتدل قرار بدید.

در تمام این مراحل جابجایی گندم ها باید با آرامش و ملایمت انجام بشه تا فشار اضافی باعث آسیب دیدن گندم ها و جوانه های کوچک نشه.

مرحله سوم:

بعد از این مدت که دیگه جوانه ها آشکارتر شدن، گندم ها رو توی آبکشی به ارتفاع حدود دو سانت می ریزیم و روی اون ها رو با پارچه نخی مرطوب می پوشونیم و روزی چندبار زیر شیر آب می گیریم که هم آب لازم به گندم ها برسه، هم شسته بشن و بو نگیرن. تازه چون توی آبکش هستن آب اضافی شون هم خارج میشه و مسئله ای پیش نمیاد. راستی حواستون باشه شدت آب خیلی زیاد نباشه تا به جوانه ها آسیب نرسه.

با این روش تقریبا بعد از سه روز ریشه های گندم ها زیاد و فشرده می شه و جوانه های ظریف در رنگ های سفید مایل به نقره ای به ارتفاعی کمی بیشتر از قد دانه گندم رشد می کنن. این مرحله زمانیه که آنزیم قند به حد اعلاش رسیده و زمان شیره دریافت از گندم هاست.

مرحله چهارم:

یادتون باشه به هیچ وجه نذارید گندم ها به مرحله سبز شدن برسن، چون سبز شدن باعث می شه شیرینی شون کم بشه و مزه گس پیدا کنن. اگر به هر دلیلی بعد از رسیدن به این مرحله فرصت شیره گیری و ادامه کارو نداشتید جوانه ها رو به یخچال منتقل کنید که جلوی رشد بیشترش گرفته بشه. جوانه ها توی یخچال تا چند روز تازه و سالم می مونن.

مرحله پنجم:

بعد از اینکه جوانه ها به اندازه لازم رشد کردند، اونا رو با آب فراوون می شوئیم و بعد به یاری چرخ گوشت یا هر وسیله خردکننده دیگه ای کاملا له و خمیری می کنیم. حالا باید معجون رو با مقداری آب مخلوط کنیم و تفاله ش رو توی ظرف دیگه ای بریزیم. اگر تو این مرحله هم با دونه های سالم گندم روبرو شدید نگران نباشید، می شه دوباره چرخشون کرد و یکبار دیگه آب بهشون افزود تا همه شیره شون خارج بشه. حالا این مایع به دست اومده رو از صافی خیلی ریز عبور بدید و شیره به دست اومده رو برای تهیه سمنو کنار بذارید.

مرحله ششم:

توی یه دیگ با گنجایش مناسب، آرد رو با این شیره به دست اومده مخلوط می کنیم، طوری که یک خمیر شل به دست بیاد؛ مایعی صاف و رقیق بدون هیچ گلوله خمیری که بشه اونو با ملاقه برداشت. معمولا برای تهیه سمنو از آرد سبوس دار استفاده می شه که در ایران می شه از نانوایی ها تهیه کرد اما اگر امکانش وجود نداشت، استفاده از آرد سفید هم هیچ مانعی نداره و مسئله ای برای سمنوی شما ایجاد نمی کنه.

مرحله هفتم:

خب حالا خمیر تهیه شده رو روی حرارت ملایم می ذاریم و مرتب هم می زنیم تا به جوش بیاد. تو این مرحله می بینید که اول کار محتویات توی دیگ کمی غلیظ می شه ولی بعد از چندبار جوش خوردن به اصطلاح می بُره و آب می اندازه. این همون لحظه ایه که نشاسته آرد به خاطر آنزیم جوانه گندم به قند تبدیل می شه و حالت لعاب مانندش رو از دست می ده.

مرحله هشتم:

از حالا به بعد سمنو باید اونقدر روی حرارت بمونه و به هم بخوره تا آردش کاملا بپزه و آب اضافه خارج بشه و به قول معروف حسابی جا بیفته. هم زدن مرتب رو نباید فراموش کنید، چون سمنو خیلی زود ته می گیره.

مرحله نهم:

وقتی به مراحل آخر پخت می رسیم سمنو به رنگ قهوه ای خوشرنگ درمی آد، غلظتش زیاد و مزه ش بسیار شیرین می شه. راستی تو این مرحله اگر حرارت زیاد بشه چون مایع غلیظ تر شده ممکنه یه کمی به اطراف بپره، پس حسابی مراقب باشین که یه وقت رو دستتون نریزه.

مرحله دهم:

یه کار جالب هم هست که می تونید در مراحل آخر پخت سمنو انجام بدید. قدیمی ها رسم داشتن که چند تا بادوم یا گردو و یا فندق رو با پوست توی دیگ سمنو می انداختن. اونوقت اگر هر کدوم از اینا تو ظرف کسی می اومد نشونه خوش شانسی و شگونش بود. اگر دوست داشتید شما هم امتحان کنید!

مرحله یازدهم:

بعد از اینکه مراحل مختلف پخت سمنو تموم شد، باید بذارید سمنو حدود 10 ساعت در معرض هوای عادی خونه باقی بمونه. بعد از اون می تونید سمنو رو تو ظرف های دردار بریزید و خوب و سالم تا چند هفته توی یخچال نگه ش دارید.